آره.. انگار دوباره گذشته ام داره صدام میکنه.میخواد برگردونه منو به آغوشش.. آغوشش تلخه و سرد.اما چرا انقدر برای من جذابه! شاید تو دنیای موازی این دنیاام ، من هنوز تو گذشته ام.هنوز اونجا مادر نشدم.اونجا احتمالا ، تو کوچه های موازی کوچه های دنیایی که ت

امروز ، روز شلوغ که نمیشه گفت ولی خسته کننده ای داشتم. تو این لحظه انگار یه قطار برون شهری از روی تمام عظلاتم آروم با متانت رد شده که قشنگ خوب همه استخونامو له و پِه کنه! الان درگیر آرامش شبم. این آرامشی که باورم نمیشه واقعی بااشه از بس که رویاییه..ص